В начале осени наш давний читатель и подписчик, клетчанин Юрий Корзун, поделился найденным в старых вещах своей бабушки оригинальным выпуском «ДНП» за 15 марта 1951 года. Это по счету был 22-й номер, значит можно предполагать, что газета в то время выходила два раза в неделю. Тираж ее составлял 1000 экземпляров, а объем – всего лишь один листок формата А3.
Юрий Анатольевич бережно передал редакции этот ставший желто-коричневым от времени, сложенный вчетверо лист со словами:
— Прочитал ее от начала до конца, но так и не понял, из-за какой информации эта газета настолько долго хранилась моими старшими родственниками. Вроде, ни одна из статей не имеет к ним отношения… И в нее даже ничего не было завернуто.

А меж тем в четверговом номере 1951 г. писали о третьей районной партийной конференции и останавливались непосредственно на проблемных моментах: «Выступаючыя ўскрылі сур’ёзныя недахопы ў кіраўніцтве райкома партыі і райвыканкома сельскай гаспадаркі. У раёне яшчэ 20 працэнтаў не калектывізавана аднаасобных гаспадарак», «райком і палітаддзелы МТС слаба кіруюць пярвічнымі партыйнымі арганізацыямі, мала праяўляюць клопатаў аб стварэнні партагранізацый у калгасах». Пленумом райкома партии в тот день был утвержден и редактор райгазеты тов.Яроцкий Н.М. Эта информация ценна для нас, редакции, как подтверждение исторического факта о назначении ее руководителя.
К номеру – лозунг: «Усямерна ўзняць узровень партыйна-палітычнай работы – баявая задача кожнай пярвічнай партыйнай арганізацыі”»

«Шырыць соцыялістычнае спаборніцтва за далейшы новы і магутны ўздым сельскай гаспадаркі!» – призывает первая страница, преимущество на которой отдано теме сельского хозяйства, и совсем не передовому опыту. В информациях больше критики. Одна из них так смело и озаглавлена: «Не змагаюцца за ўраджай». И вот подтверждение: «…Тут (речь идет о сельхозартели «30 год БССР» – авт.) яшчэ не прыступілі да вывазкі гною, не поўнасцю падрыхтавана да сяўбы насенне, а тое, якое ёсць, не даведзена да пасяўных кандыцый. Дрэнна ідзе рамонт сельскагаспадарчага інвентара. …У калгасных брыгадах не працуюць агітатары і ў гэтым вялікая доля віны пярвічнай партыйнай арганізацыі».
Острая на перо и вторая страница номера. Под общим заголовком «У гуртку па вывучэнню гісторыі ВКП (б)» размещены три материала. Речь идет о марксистско-ленинском воспитании коммунистов. Но здесь не отчеты о проделанной работе, а глубокий анализ: что сделано, где недоработки и в чем их причины. Вот, например, речь идет о кружке по изучению истории ВКП (б): «На ўроках, амаль заўсёды, выкарыстоўваю і такія наглядныя дапаможнікі, як дыяграмы, карты, фотаздымкі і г.д.». Вместе с тем: «Мы яшчэ не дабіліся стопрацэнтнага наведвання яго слухачамі… Былі аддзельныя выпадкі і зрыву заняткаў. У выніку гэтага ёсць адставанне па праграме».
А вот по той же теме отзыв слушателя кружка С.Рабиона: «Спачатку заняткаў я не мог выступіць і добра складваць свае думкі, а зараз ужо магу выступаць і актыўна ўдзельнічаць ў правадзімай гутарцы прапагандыста ў перыяд падагульнення пройдзенага матарыяла».
В материале «За высокія ўраджаі ільну на ўсёй плошчы» опять возвращаемся к теме сельского хозяйства. Агроном райсельхозотдела В.Лагутенко делится опытом по выращиванию этой культуры в Клецком районе. Интересно почитать о результатах: «Высокі ўраджай ільнавалакна і ільнасемя атрымалі ў мінулым годзе калгаснікі сельгасарцелі «Совецкая Беларусь» Шчэпіцкага сельсовета. У брыгадзе Наума Куцька атрыман з плошчы 8 гектараў ураджай ільнавалакна па 7 цэнтнераў і ільнасемя на 5 цэнтнераў з кожнага гектара».
Еще один актуальный во все времена лозунг из 50-х: «Кожнаму калгаснаму двару, рабочаму і служачаму газету!» Под ним авторы рассказывают, как колхозники подписываются на газеты и журналы, о колхозных почтальонах Станиславе Василевском и Валахаре, и призывают следовать примеру Никодима Гостеева.
На одном дыхании прочитала этот номер газеты и я. Откровенно, воодушевлена острием пера авторов, которые смело и непредвзято берутся критиковать в каждом материале его героев, события и ситуацию, сохраняя актуальность тем и времени.
Уважаемые читатели! Если в ваших домашних архивах вдруг оказались старые номера «Да новых перамог» и они для вас не ценны, поделитесь с нами этими экземплярами для сохранения их в редакционном архиве.
Ирина Шаг.
Фото Полины ДЕГТЯРЕВОЙ.




Отправить комментарий